+48 515 273 166

Profesjonalna, rzetelna
pomoc medyczna.

Szeroki wachlarz usług medycznych
dostępnych całą dobę.

DETOX ALKOHOLOWY

Alkohol spożywany w nadmiarze jest dla organizmu ludzkiego substancją niezwykle wyniszczającą. Osoby od niego uzależnione często nie są w stanie przestać pić właśnie ze względu na szkody, jakie alkohol już poczynił w organizmie. Ciało, przyzwyczajone do dużych dawek etanolu, po jego odstawieniu zaczyna ukazywać wszystkie zniszczenia, które w danej chwili wydają się nieodwracalnymi (i bardzo często jest to przykrą prawdą). Na ich czele stoją zaburzenia w gospodarce jonowo-elektrolitowej, a także niedobory witamin i minerałów, przez które gwałtowne odstawienie alkoholu jest dla człowieka ogromną męką. Jedynym wyjściem z sytuacji jest kontrolowane przez terapeutę lub lekarza odtrucie, zwane również detoksem alkoholowym.

Detoks, czyli odtrucie organizmu to kontrolowany proces usunięcia z krwioobiegu pozostałości alkoholu etylowego z jednoczesnym uzupełnieniem substancji odżywczych, które zostały przez alkohol wypłukane. Celem detoksu jest przerwanie ciągu alkoholowego oraz jak największe złagodzenie fizycznych i psychicznych skutków odstawienia alkoholu. Na etapie fizycznej detoksykacji osobie uzależnionej podaje się witaminę B1, magnez oraz potas, których niedobór w przypadku pacjentów uzależnionych od alkoholu jest zwykle krytyczny.
Aby złagodzić skutki tak zwanego zespołu abstynencyjnego, w pierwszych dniach po odstawieniu alkoholu podaje się środki przeciwbólowe, nasenne i uspokajające, które mają złagodzić również psychiczne skutki odstawienia. Ostatnim etapem przed podjęciem terapii psychologicznej może być zastosowanie „wszywki”, czyli disulfiramu, który wchodzi w reakcję z alkoholem wywołując „uczulenie” organizmu na aldeyhyd octowy wydzielany przez alkohol. Zabieg ten ma na celu zniechęcenie osoby uzależnionej do sięgania po nawet najmniejsze dawki używki.
 

Detoks to tylko pierwszy z wielu etapów leczenia alkoholizmu. Zawsze należy zaznaczyć, że alkoholizm jest chorobą ogólnie uznaną za nieuleczalną. Wbrew powszechnej opinii jego przyczyną nie są osobiste decyzje człowieka, a predyspozycje genetyczne, na które zwykle nie można wpłynąć. Alkoholizm dotyka zarówno osoby starsze, jak i młodsze, bogatych oraz biednych, wykształconych i nie. Nie istnieje jedna zasada określająca potencjalną grupę ryzyka zachorowania na alkoholizm. A jeśli ktoś już popadł w nałóg?
Alkoholizm jest chorobą o podłożu psychicznym, przez co nigdy nie zostanie do końca „wyleczony”. Dzięki detoksowi oraz odpowiedniemu leczeniu farmakologicznemu, lekarze są w stanie odwrócić częściowo zniszczenia, jakie poczyniło wieloletnie nadużywanie alkoholu. Po nim jednak następuje etap leczenia psychologicznego, który jako taki trwa całe życie. Początkowe etapy terapii skupiają się na zlokalizowaniu przyczyn alkoholizmu oraz zidentyfikowaniu unikalnych dla danej osoby metod radzenia sobie z wskazanymi problemami. Ich określenie nie jest jednak wystarczające – metody te muszą zostać wprowadzone w życie, a terapeuta prowadzący osobę uzależnioną do trzeźwości będzie musiał kontrolować postępy chorego. Równie ważną rolę odgrywa rodzina i najbliższe otoczenie. To oni muszą uświadomić sobie, że bliska im osoba będzie chora od końca życia i że to na ich barkach spoczywa pomaganie jej w miarę możliwości. Pomoc ta polega nie tylko na eliminowaniu alkoholu z domu, ale i pomocy w radzeniu sobie z codziennymi problemami i uświadamianiu osobie chorej, że nigdy nie będzie już tą samą osobą.
Alkoholizm ma tendencje do nawracania, dlatego ważne jest, by po detoksie i terapii nie umożliwić osobie chorej spożywania alkoholu w najmniejszych nawet dawkach. Jeden fałszywy ruch może zaprzepaścić lata pracy. A przecież osoba uzależniona jest toksyczna nie tylko dla siebie, ale i swojego środowiska. Pomoc zamiast piętnowania to droga do sukcesu w walce z alkoholizmem.